وبلاگ

«وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ»   «کرسی»؛ مقام فرمانروایی و تدبیر الهی   آیت‌الله جوادی آملی می‌فرماید: مقصود از «کرسی» در آیه، مقام فرمانروایی، تدبیر و ربوبیت خداوند است که همتای علم فعلی او به شمار می‌آید؛ زیرا علم الهی که به خیر، صلاح و فلاح جهان مرتبط است، عامل

« وَ لا يُحيطُونَ بِشَی‏ءٍ مِنْ عِلْمِهِ إِلاَّ بِما شاءَ»   «چیزی بر علمش احاطه ندارد مگر خود خواسته باشد.»   علم الهی و ضرورت تعلیم از معلم حقیقی   آیت‌الله جوادی‌آملی می‌فرماید: هر کس به هر مقدار از دانش برخوردار شود، اعم از دانش حصولی یا حضوری، همه از

« يَعْلَمُ ما بَيْنَ أَيْديهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ »   «آنچه بندگان در پیش دارند و آنچه به پشت سر گذاشته‌‌اند، می‌داند.»   علم ازلی خداوند   علم خدا که جزئی از ذات اوست، محدود به زمان نمی‌شود. ذات خداوند ابدی و سرمدی است و علم او نیز از ذاتش

«مَنْ ذَا الَّذی یشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاَّ بِإِذْنِه‏»   «کیست که نزدش شفاعت کند، مگر به اذن او؟»   حقیقت شفاعت الهی   به‌راستی اولین شفیع خود خداست که اذن شفاعت به انبیاء، حضرات معصومین، و مومنین می‌دهد. شفاعت وسیله‌ای است که بواسطۀ آن افراد از نقایض رها می‌شوند و به

مقدمه   تعمق در آیة الکرسی، اعتقادات حقۀ آدمی را شکوفا می‌کند. قیومیت الهی مطلق و نامتناهی است؛ اعتقاد به این باور، رنگ زندگی انسان را تغییر می‌دهد و این رنگ الهی بسیار خوشرنگ است. رنگ‌آمیزی با رنگ الهی، حال وجودی آدمی را بسیار خوش می‌کند و طعم شیرین بندگی

مقدمه   در جلسات پیشین آموختیم در آیة الکرسی اعتقادات الهی نهفته است؛ قیومیت الهی مطلق و نامتناهی است؛ اعتقاد به قیومیت الهی، رنگ زندگی انسان را تغییر می‌دهد. رنگ الهی بسیار خوشرنگ است و رنگ‌آمیزی با رنگ الهی، حال وجودی آدمی را بسیار خوش می‌کند؛ حیات طیب و حقیقی

«القَیّوم»   «القیوم» صیغۀ مبالغه و از قوام است. قیومیت خداوند بدین معناست که خداوند همواره در مقام عمل، آفرینش و افاضه است. او خود قائم به ذات است و ماسوای او در همۀ شئون قائم به او هستند. «قیوم» خصوصیت دیگری از ضمیر «هو» است. «قیوم» به حافظ و

معرفی اجمالی آیةالکرسی   رسول اکرم این آیه را به سبب وجود کلمۀ «کرسی» «آیةالکرسی» نامید. صدر المتالهین می‌فرماید: «هنگامی که شخص متفکر با چشم بصیرت به این آیه توجه کند، به معارف الهی و مطالب ربوبی اعم از توحید، تقدیس، شرح صفات علیا و افعال عظمای خداوند واقف می‌شود.»