وبلاگ

«فَمَنْ يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقى‌ لَا انْفِصامَ لَها وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ‌»   «پس هر كه به طاغوت كافر شود و به خداوند ايمان آورد، قطعاً به دستگيرۀ محكمى دست يافته، كه گسستنى براى آن نيست وخداوند شنواى داناست.»   «فَصْم» به‌معنای شکستن و شکافتنِ

«فَمَنْ یَکْفُرْ بِالطَّاغُوت و یُؤْمِنْ بِاللّه»   ایمان به خدا و باور به جنود غیبی   ترکیب «یُؤْمِنْ بِاللّه» همراه با آیۀ «آمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنزِلَ إِلَيْهِ مِن رَّبِّهِ وَالْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ آمَنَ بِاللّهِ وَ مَلآئِكَتِهِ وَ كُتُبِهِ وَ رُسُلِهِ»[1] «پيامبر به آنچه از سوى پروردگارش بر او نازل شده ايمان

«فَمَنْ یَکْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَيُؤْمِنْ بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَىٰ لَا انْفِصَامَ لَهَا»   «پس هر كه به طاغوت كافر شود و به خداوند ايمان آورد، قطعاً به دستگيره محكمى دست يافته، كه گسستنى براى آن نيست.»   پیش‌نیاز ایمان؛ کفر به طاغوت   به‌تعبیر امیرالمؤمنین علیه‌السلام، ایمان «عَقدُ القَلب» است؛

مقدمه   نگاهی به آیت‌الکرسی که سرور آیات قرآن است  پیام‌هایی در بر دارد که التفات به این معانی، از لوازم حیات روزمرۀ ماست و پذیرش این حقایق، مایۀ نیک‌فرجامی انسان می‌شود.   «فَمَنْ یَکْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَ یُؤْمِن بِاللّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَکَ بِالْعُرْوَهِ الْوُثْقَىَ»   معنای طاغوت   آیت الله جوادی

«لا إِكْراهَ فِی الدِّین‏»   «در دین اکراه و اجباری نیست.»   انسان، فاعل مختار در مسیر کمال   آیت‌الله جوادی‌آملی می‌فرماید: «کمال انسانی در پرتو اندیشه، شناخت، انتخاب و اختیار تحقق می‌یابد، و انسان با اکراه، «قابل» می‌شود نه «فاعل»، و این با کمال اختیاری منافات دارد. از این

«لا إِكْراهَ فِي الدِّين‏»[1]   در دین اکراه و اجباری نیست.»   پذیرش دین؛ واجب، اما آزادانه   پذیرش دین الهی بر هر مکلفی از نظر شرعی واجب است؛ اما در نظام تشریع اسلام، قانونی برای اجبار بر قبول دین وضع نشده است؛ زیرا عقل انسان به‌صورت فطری آمادگی پذیرش

«اللَّـهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِ‌جُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ‌ وَالَّذِينَ كَفَرُ‌وا أَوْلِيَاؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِ‌جُونَهُم مِّنَ النُّورِ‌ إِلَى الظُّلُمَاتِ»   خداوند، ولی و سرپرست کسانی است که ایمان آورده‌اند؛ آنها را از ظلمتها، به سوی نور بیرون می‌برد.  (اما) کسانی که کافر شدند، اولیای آنها طاغوتها هستند؛ که آنها را از نور،