وبلاگ

ذکر الطاف الهی سبب امیدواری    «أَوْحَى اللَّهُ تَعَالَى إِلَى مُوسَى ع أَحْبِبْنِي وَ حَبِّبْنِي إِلَى خَلْقِي قَالَ مُوسَى يَا رَبِّ إِنَّكَ لَتَعْلَمُ أَنَّهُ لَيْسَ أَحَدٌ أَحَبَّ إِلَيَّ مِنْكَ فَكَيْفَ لِي بِقُلُوبِ الْعِبَادِ فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِ فَذَكِّرْهُمْ نِعْمَتِي وَ آلَائِي فَإِنَّهُمْ لَا يَذْكُرُونَ مِنِّي إِلَّا خَيْرا (بنا به نقل دیگر

توبه کننده حقیقی کیست؟   «إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللّهِ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السُّوَءَ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ يَتُوبُونَ مِن قَرِيبٍ فَأُوْلَئِكَ يَتُوبُ اللّهُ عَلَيْهِمْ وَكَانَ اللّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا»[1] «پذیرش توبه از سوی خدا، تنها برای کسانی است که کار بدی را از روی جهالت انجام می‌دهند، سپس زود توبه می‌کنند. خداوند، توبه چنین

اشتباه سی و سوم: گمان نادرست   یکی از اشتباهات افراد این است که گمان می کنند تأیید و محبوبیت آنان در گرو تخریب دیگران است. و مطرح شدن آنان با خارج شدن دیگران از صحنه است، بدان معنی که گمان می‌کنند دیگری جای آنان را گرفته است،  و اگر

مقدمه   با حول و قوه الهی بحث امید را با یکدیگر پی‌گیری می‌کردیم. با نگاهی مجدد به قرآن کریم این بحث را ادامه می‌دهیم.   ضرورت امید   امید در زندگی مؤمن چنان نقش ضروری‌ای ایفا می‌کند که فقدان آن، عنوان مؤمن را از او سلب می‌کند و به

سرمایه امید   امید سرمایه زندگی ما است و به میزانی که این سرمایه افزون شود، بهره‌مندی فرد در همه عرصه‌ها افزایش می‌یابد. فاصله میان کفر و ایمان همین سرمایه است؛ مؤمن راه خود را مفتوح می‌بیند و با امید به خدای سبحان رو به پیش در حرکت است. امیدواری

سرمایه امید   یکی از آموزش‌های مدرسه اباعبدالله علیه‌السلام تقویت امید است. امید آن چیزی است که شبهای جمعه از لسان مطهر حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السلام آن را به عنوان سرمایه‌ای عنوان می‌کنیم و در دعای کمیل می‌گوییم «ارحم من رَأْسُ مَالِهِ الرَّجَاءُ». اگر امید را به عنوان سرمایه بدانیم باید

مقدمه   زمانی‌که بسیاری از امور دینی را به دقت بررسی می کنیم درمی‌یابیم پیوست تنگاتنگ و نزدیکی با امید دارند: توبه: توبه و رجوع به حق واجبی است که عنصر آن امید است و اگر امید به قبول و پذیرش خدای سبحان نباشد این رجوع امری عبس و لهو

مقدمه   بحث امید را با یکدیگر دنبال می کردیم. امید سبب می شود انسان در هر وضعیتی آینده را روشن ترسیم کند و هرگز خود را در بن‌بست نبیند. ناامیدی و تصور قرار گرفتن در بن بست به معنی مشاهده نکردن لطف و قدرت و رحمت و محبت خدای

محبّ اباعبدالله (ع) محبوب پیامبر (ص) است   وجود مبارک پیامبر اکرم صلّی‌الله‌علیه‌و‌آله زمانی که حضرت اباعبدالله را مورد محبت قرار می‌دادند و صورتشان را به صورت خود می‌چسباندند، می‌فرمودند: «اللَّهُمَّ إِنِّي أُحِبُّهُ فَأَحِبَّهُ وَ أَحِبَّ مَنْ يُحِبُّهُ »[1] «خداوندا !من حسین را دوست دارم تو نیز حسین را و

 اشتباه دوازدهم: در گذشته ماندن   یکی از اشتباهات زندگی، توقف در گذشته می‌باشد. به همان میزانی که استفاده از موادغذایی تاریخ گذشته برای انسان مضر است، در اندیشه‌ی گذشته زندگی کردن نیز مضر می‌باشد. امیرالمؤمنین علیه‌السلام می‌فرمایند: «ما فات مض»[1] «و هرآنچه ازدست رفته گذشته است» تمرکز روی ناکامی‌ها