وبلاگ

مقدمه   لازمه زندگی دینی، امیدواری است. امیدواری صحیح به معنای توجه تام به خدای سبحان و قدرت لایتناهی اوست.   معرفت، زیربنای امید   در دعای ابوحمزه ثمالی آمده است: «وَ أَنَا أَرْجُو أَنْ لَا تَرُدَّنِی مَعْرِفَةً مِنِّی بِرَأْفَتِكَ وَ رَحْمَتِك‏»[1] «پروردگارا! امیدوارم به جهت شناختی که من از

امید به فضل خداوند   در مناجات شعبانیه به خدای سبحان عرض می‌کنیم: «إِلَهِي إِنْ كُنْتُ غَيْرَ مُسْتَأْهِلٍ لِرَحْمَتِكَ فَأَنْتَ أَهْلٌ أَنْ تَجُودَ عَلَيَّ بِفَضْلِ سَعَتِك» «خدایا! اگر شایسته رحمتت نیستم تو سزاواری که بر من با فراوانی فضلت بخشش نمایی» در این فراز از مناجات شعبانیه، با بهره‌مندی از

چشمه‌های امید   امید همچون چشمه‌ایست که باید علی‌الدوام در زندگی جاری و ساری باشد، چشمه‌ای که ظرفیت آن نامحدود است و به تبع توانی نامحدود ایجاد می‌کند و عطایای بی‌حد و حصر نصیب بنده می‌کند. در دعای ابوحمزه ثمالی به خداوند می‌گوییم: «اللهم انی اجد …َ مَنَاهِلَ الرَّجَاءِ إِلَيْكَ

تحقق امید در دعای ابوحمزه به خدای سبحان می‌گویم: «وَ أَنَا أَرْجُوكَ إِلَهِي حَقِّقْ رَجَائِي» «خداوندا ! من به تو امیدبسته‌ام، امیدم را محقق کن» «حَقِّقْ رَجَائِي» دو معنا دارد: یکی به معنای تثبیت کردن است؛ به این معنا که امیدم را تثبیت کن تا در امیدواری‌ام ثابت قدم باشم

نهی از ناامیدی   در دعای ابوحمزه به خداوند عرض می‌کنیم:   «فَوَا سَوْأَتَى عَلَى مَا أَحْصَى كِتَابُكَ مِنْ عَمَلِيَ الَّذِي لَوْ لَا مَا أَرْجُو مِنْ كَرَمِكَ وَ سَعَةِ رَحْمَتِكَ وَ نَهْيِكَ إِيَّايَ عَنِ الْقُنُوطِ لَقَنَطْتُ عِنْدَ مَا أَتَذَكَّرُهَا» «پس وای به رسوائیم در آن هنگام که کتاب تو تمام

معرفت از عناصر رجاء است   در دعای امام حسین در روز عرفه به خداوند عرض می کنیم: «إِلَهِی إِنَّ اخْتِلَافَ تَدْبِیرِكَ وَ سُرْعَةَ طَوَاءِ مَقَادِیرِكَ مَنَعَا عِبَادَكَ الْعَارِفِینَ بِكَ عَنِ السُّكُونِ إِلَى عَطَاءٍ وَ الْیأْسِ مِنْكَ فِی بَلَاء» خدایا! ظهور تدبیرهای متفاوت و سرعت سیر تقدیرهایت، مانع می‌شود تا

نزول عذاب در هنگام ناامیدی   در دعای ابوحمزه به خدای سبحان عرض می‌کنیم: «سَيِّدِي لَا تُعَذِّبْنِي وَ أَنَا أَرْجُوك‏» «مولایم! مرا عذاب نکن درحالی‌که به تو امیدوارم» یکی از موانع عذاب رجاء و امیدواری است، تا زمانی‌که انسان امیدوار است از عذاب الهی ایمن است و زمانی‌که امیدش را

امید امید می‌آفریند   امیرالمؤمنین علیه‌السلام می‌فرمایند: «إذا كان في رجل خلّة رائقة فانتظروا أخواتها»[1] «زمانی‌که در کسی خصلتی شگفت انگیز و پسندیده باشد منتظر همانندهای آن باشید.» مطابق فرمایش حضرت اگر کسی‌که امیدوار است یا بهره کمی از امید برده روز به روز امیدش بیشتر می‌شود.   ناامیدی بی