وبلاگ

  سوره مبارکه ال عمران/166 «وَمَا أَصَابَكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ فَبِإِذْنِ اللّهِ وَلِيَعْلَمَ الْمُؤْمِنِينَ» «و روزى كه (در احد) آن دو گروه با هم برخورد كردند آنچه به شما رسيد به اذن خدا بود (تا شما را بيازمايد) و مؤمنان را معلوم بدارد» ال عمران/167 «وَلْيَعْلَمَ الَّذِينَ نَافَقُواْ …» «همچنين

  «أَوَلَمَّا أَصَابَتْكُم مُّصِيبَةٌ قَدْ أَصَبْتُم مِّثْلَيْهَا قُلْتُمْ أَنَّى هَذَا قُلْ هُوَ مِنْ عِندِ أَنْفُسِكُمْ إِنَّ اللّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ» «آيا چون به شما (در نبرد احد) مصيبتى رسيد (با آنكه در نبرد بدر) دو برابرش را (به دشمنان خود) رسانديد گفتيد اين (مصيبت) از كجا (به ما رسيد)

  «لَقَدْ مَنَّ اللّهُ عَلَى الْمُؤمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولًا مِّنْ أَنفُسِهِمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِهِ وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَإِن كَانُواْ مِن قَبْلُ لَفِي ضَلالٍ مُّبِينٍ » «به يقين خدا بر مؤمنان منّت نهاد (كه) پيامبرى از خودشان در ميان آنان برانگيخت تا آيات خود را بر ايشان بخواند و

«وَ لَا تَشْغَلْنِی بِمَا لَا أُدْرِكُهُ إِلَّا بِكَ عَمَّا لَا یرْضِیكَ عَنِّی غَیرُه‏» «خدایا! مرا از آنچه که جز آن، تو را از من خشنود نمی‌کند مشغول به چیزی نکن که جز به وسیله تو به آن نمی‌رسم»   بنده با بیان این جمله، اعتقاد خود را به این موضوع

«وَ أَشْعِرْ قَلْبِی الِازْدِجَارَ عَنْ قَبَائِحِ السَّیئَاتِ وَ فَوَاضِحِ الْحَوْبَات‏» «و دلم را با باز ایستادن از زشتی‌های امور ناپسند و رسوائی‌هاى گناهان بپوشان»   نفرت قلبی از گناه   در زبان عرب، شِعار به معنای لباس زیر و حوبة نیز به معنای گناه می‌باشد. بنده در این فراز از

«وَ طَوِّقْنِی طَوْقَ الْإِقْلَاعِ عَمَّا یحْبِطُ الْحَسَنَاتِ وَ یذْهَبُ بِالْبَرَكَات‏»   «خدایا! گردن‌بندی گردن من بینداز که آن، گردن‌بندِ جداشدن از هر چیزی‌ست که موجب حبط حسنات و از بین رفتن برکات است»   کلمه «إقلاع» از ماده «قلع» به معنای ریشه‌کنی کامل است.   گردن‌بند الهی!   بنده از

«وَ أَيِّدْنِی بِتَوْفِيقِكَ وَ تَسْدِيدِك‏ وَ أَعِنِّی عَلَى صَالِحِ النِّيَّةِ وَ مَرْضِیِّ الْقَوْلِ وَ مُسْتَحْسَنِ الْعَمَلِ»   «خدایا! مرا با توفیق و راهنمایی خویش تأیید (تقویت) و مرا بر نیّت صالح و گفتار پسندیده و کردار نیکو یاری کن»   «أَيِّدْنِي» از ماده ید که نماد توان است؛ می‌باشد. بنده

«هُمْ دَرَجَاتٌ عِندَ اللّهِ و اللّهُ بَصِيرٌ بِمَا يَعْمَلُونَ» «هر يك از ايشان را نزد خداوند درجاتى است و خدا به آنچه مى‏‌كنند بيناست»   خدای سبحان در سوره انفال آیه4 می‌فرماید: «لَهُمْ دَرَجاتٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ» و بعض دیگر را با این تعبیر ذکر می‌کند «هُمْ دَرَجَاتٌ عِندَ اللّهِ» برای

  «أَفَمَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَ اللَّهِ كَمَنْ بَاءَ بِسَخَطٍ مِنَ اللَّهِ وَمَأْوَاهُ جَهَنَّمُ ۚ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ» «آیا کسی که از رضای خدا پیروی کرده، همانند کسی است که به خشم و غضب خدا بازگشته؟! و جایگاه او جهنّم، و پایان کار او بسیار بد است.»   خدای سبحان در آیه 161