وبلاگ

  «إِن يَنصُرْكُمُ اللّهُ فَلاَ غَالِبَ لَكُمْ وَإِن يَخْذُلْكُمْ فَمَن ذَا الَّذِي يَنصُرُكُم مِّن بَعْدِهِ وَ عَلَى اللّهِ فَلْيَتَوَكِّلِ الْمُؤْمِنُونَ» «اگر خدا شما را يارى كند هيچ كس بر شما غالب نخواهد شد و اگر دست از يارى شما بردارد چه كسى بعد از او شما را يارى خواهد كرد

یکی از درخواست‌های بنده از خدای سبحان در روز عرفه این است:   « وَ أَوْزِعْنِی أَنْ أُثْنِی بِمَا أَوْلَیتَنِیهِ وَ أَعْتَرِفَ بِمَا أَسْدَیتَهُ إِلَیَّ» «خدایا؛ این تقسیم بندی را برای من قرار بده (این توفیق را به من بده) تا بابت نعمات پی در پی که به من دادی

یکی از درخواست‌های بنده از خدای سبحان در روز عرفه این است:   «… وَ لَا تُهْلِكْنِی بِمَا أَسْدَیتُهُ إِلَیكَ» «…خدایا؛ مرا به سبب آن‌چه که به سوی تو هدیه می‌فرستم؛ یکباره هلاک مکن»   اعمال ناخالص، زمینه‌ساز هلاکت آدمی   اسداء به معنای اهداء می‌باشد. گاهی فرد گمان می‌کند

یکی از درخواست‌های بنده از خدای سبحان در روز عرفه این است:   «وَ لَا تَخْذُلْنِی عِنْدَ فَاقَتِی إِلَيْكَ» «پروردگارا؛ مرا هنگام نیاز به خودت، خوار مگردان!»   خوب بندگی نکردن در زمان خوشی و آسایش یکی از عواملی‌ست که سبب می‌شود خداوند هنگام نیاز و سختی، توجهی به فرد

یکی از درخواست‌های بنده از خدای سبحان در روز عرفه این است:   «وَ اجْعَلْ رَغْبَتِی إِلَیكَ فَوْقَ رَغْبَةِ الرَّاغِبِینَ وَ حَمْدِی إِیاكَ فَوْقَ حَمْدِ الْحَامِدِین‏» «پروردگارا! میزان رغبت من به خودت را، فوق رغبت سایر راغبین به تو و حمدم برای خودت را فوق حمد سایر حمدکنندگان قرار ده»

یکی از درخواست‌های بنده از خدای سبحان در روز عرفه این است:   «وَ ذَلِّلْنِی بَینَ یدَیكَ وَ أَعِزَّنِی عِنْدَ خَلْقِكَ» «خدایا مرا نزد خودت ذلیل و نزد مخلوقاتت عزیز بگردان»   ذلّت در مقابل خدا یعنی بنده خود را نزد او بی‌مقدار دیده و منشأ همه کمالات خود را

بعد از درخواست حیات طیبه، درخواست‌ بعدی بنده از خدای سبحان در روز عرفه این است:   «وَ أَمِتْنِی مِيتَةَ مَنْ يَسْعَى نُورُهُ بَيْنَ يَدَيْهِ وَ عَنْ يَمِينِهِ» «و مرا بمیران به مرگ کسی که نور او در کنارش و در سمت راستش دوان دوان در حرکت است» مرگ نورانی

فاطمه (س)، «کوثر» است     «إِنَّا أَعْطَینَاک الْکوْثَرَ»[1]   «به درستی که ما کوثر را به تو عطا کردیم»   به کار بردن ضمیر «نا» در «إنّا» نشانگر آن است که خدای سبحان، با تمام قدرت و بدون واسطه‌ی ملائکه، فاطمه سلام‌الله‌علیها را به وجود مقدس پیامبر اکرم صلّی‌الله‌علیه‌و‌آله

  «فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللّهِ لِنتَ لَهُمْ وَلَوْ كُنتَ فَظًّا غَلِيظَ الْقَلْبِ لاَنفَضُّواْ مِنْ حَوْلِكَ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِي الأَمْرِ فَإِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللّهِ إِنَّ اللّهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِينَ» «پس به (بركت) رحمت الهى با آنان نرمخو (و پرمهر) شدى و اگر تندخو و سختدل بودى قطعا از