
عَنَاصِرَ الْأَبْرَارِ و سَاسَةَ الْعِبَادِ
«وَ عَنَاصِرَ الْأَبْرَارِ» « اهل بیت، اصل و پایه هر نیكی هستند» برای بررسی این فراز از ابتدا باید نگاهی به طبیعت اطراف داشته باشیم و بگوییم در عالم ماده، اجسام یا بسیط هستند و یا مركب. بسیط جسمی است كه قابل تجزیه نیست اما مركب تشكیل شده

در محضر امام حسین علیهالسلام ـ بخش هفتم
معرفی انواع جهاد روایت شده است: «از اباعبدالله الحسین علیهالسلام پرسیده شد: «جهاد واجب است یا مستحب؟» حضرت فرمودند: «جهاد چهار نوع است که دو نوع آن واجب و یک نوع آن مستحب است ولی حتما باید با واجب اقامه شود و یک نوع آن هم مستحب است. اما

در محضر امام حسین علیهالسلام ـ بخش ششم
امام، چه کسی را لعن میکند؟ امام صادق علیهالسلام فرمودند: «مرد منافقی از دنیا رفته بود. امام حسین علیهالسلام پیاده به راه افتادند و در بین راه یکی از یاران خود را دیدند. از او پرسیدند: «به کجا میروی؟!» آن شخص پاسخ داد: «از جنازه این منافق فرار میکنم
حدیث 25 : شک و وسواس
وسوسه و تردید از القائات شیطانی است در خدمت حدیث بیست و پنجم اربعین حدیث بودیم. عبداللهبنسنان ميگويد: از مردى نزد امام صادق عليهالسلام ياد كردم كه در وضو و نمازش گرفتار وسواس است و گفتم كه او مردى عاقل است. حضرت فرمود: چه عقلى دارد كه فرمانبرى شيطان مىكند؟ عرض

در محضر امام حسین علیهالسلام ـ بخش پنجم
چرا برخی افراد بسیار قسم میخورند؟ «بپرهیزید از بسیار قسم خوردن! به راستی که شخص برای یکی از این چهار کمبود قسم میخورد: یا برای حقارتی که در درون خود میبیند، فقط بر به دست آوردن تصدیق مردم وتضرع بر آن ترغیب میکند و یا به خاطر ناتوانی در

در محضر امام حسین علیهالسلام ـ بخش چهارم
ثمره ارتباط با معصومین حضرت اباعبدالله الحسین علیهالسلام فرمودند: «مَنْ أَتَانَا لَمْ يَعْدَمْ خَصْلَةً مِنْ أَرْبَعٍ آيَةً مُحْكَمَةً وَ قَضِيَّةً عَادِلَةً وَ أَخاً مُسْتَفَاداً وَ مُجَالَسَةَ الْعُلَمَاءِ»[1] «هرکس به سراغ ما بیاید(درمحضر ما قرار گیرد) یکی از این چهار خصوصیت را از دست نمیدهد(حتما یکی از این خصوصیتها نصیب

دَعَائِمَ الْأَخْیار
«وَ دَعَائِمَ الْأَخْیار» «حضرات معصومین، پایههای خیر هستند» «دعائم» به معنای ستون و پایه است و «اخیار» جمع خیر است به معنای شرافت، كرامت، بزرگواری اصل، ریشه هیئت و … به این فراز از دو زاویه میتوان نگاه كرد: اول آنكه حضرات معصومین را پایه و اساس هر خیر

دَعَائِمَ الْأَخْیار
«وَ دَعَائِمَ الْأَخْیار» «حضرات معصومین، پایههای خیر هستند» «دعائم» به معنای ستون و پایه است و «اخیار» جمع خیر است به معنای شرافت، كرامت، بزرگواری اصل، ریشه هیئت و … به این فراز از دو زاویه میتوان نگاه كرد: اول آنكه حضرات معصومین را پایه و اساس هر خیر
ادامه حدیث 24: آثار علم از لسان امیرالمؤمنین(ع)
حضرت امام (ره) در ادامه از امیرالمؤمنین علیهالسلام نقل میفرمایند: «یا طَالِبَ الْعِلْمِ إِنَّ الْعِلْمَ ذُو فَضَائِلَ كَثِیرَةٍ فَرَأْسُهُ التَّوَاضُعُ وَ عَینُهُ الْبَرَاءَةُ مِنَ الْحَسَدِ وَ أُذُنُهُ الْفَهْمُ وَ لِسَانُهُ الصِّدْقُ وَ حِفْظُهُ الْفَحْصُ وَ قَلْبُهُ حُسْنُ النِّیةِ وَ عَقْلُهُ مَعْرِفَةُ الْأَشْیاءِ وَ الْأُمُورِ وَ یدُهُ الرَّحْمَةُ وَ رِجْلُهُ زِیارَةُ

در محضر امام حسین علیهالسلام ـ بخش سوم
سوءبرداشت از رفتارهای صحیح معصوم روایت شده است: «قَالَ رَجُلٌ لِلْحُسَینِ ع إِنَّ فِیكَ كِبْراً فَقَالَ كُلُّ الْكِبْرِ لِلَّهِ وَحْدَهُ وَ لَا یكُونُ فِی غَیرِهِ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى «وَ لِلَّهِ الْعِزَّةُ وَ لِرَسُولِهِ وَ لِلْمُؤْمِنِینَ»[1]»[2] «مردی به امام حسین علیهالسلام گفت: به راستی که تو متکبر هستی! . امام

در محضر امام حسین (ع) ـ بخش دوم
مقدمه معمولا شناخت افراد نسبت به اباعبدالله علیهالسلام از جهت زیارات و مصیبتهاییست که برای حضرت اتفاق افتاده است. در این کلاس سعی میشود به فرمایشات ایشان که کمتر مورد توجه قرار گرفته است؛ پرداخته شود. محبت اهل بیت علیهمالسلام دوست داشتن اهلبیت؛ برای رسیدن به خدا
ادامه حدیث ۲۴: ادامه آثار علم از لسان امیرالمؤمنین(ع)
در خدمت حدیث 24 در باب علم بودیم. به روایتی که امام باقر علیهالسلام مطرح فرموده بودند، رسیدیم. روایت را به امیرالمومنین علیهالسلام نسبت دادند که حضرت، علم را به انسانی تشبیه کردند که دارای اجزاء داخلی و خارجی است. دانش فضیلتهای بسیار دارد: در ادامه روایت آمده
ادامه حدیث 24: توضیح لغوی حدیث24
در حدیث 24 آمده است: «آیةٌ مُحْكَمَةٌ، أوْ فَرِیضَةٌ عادِلَةٌ، أوْ سُنَّةُ قائِمَةٌ، وَ ما خَلاهُنَّ فَهُوَ فَضْلٌ»[1] حضرت امام (ره) معتقدند در این حدیث «آیةٌ مُحْكَمَةٌ» علوم و عقاید حقه و معارف الهیه است و «فَرِیضَةٌ عادِلَةٌ» عبارت است از علم اخلاق و تصفیه قلوب و «سُنَّةُ قائِمَةٌ» عبارت
در محضر امام حسن مجتبی (ع) – بخش سی و ششم
واپسین لحظات امام صادق علیهالسلام، روایتی از لحظات پایانی عمر شریف امام حسن مجتبی علیهالسلام دارند؛ آنجا که حضرت، اباعبدالله الحسین را به عنوان امامِ پس از خود به محمد حنفیه معرفی مینمایند و این معرفی با مقدمهچینی صورت میگیرد: «چون هنگام رحلت امام حسن مجتبی علیهالسلام فرا رسید؛

در محضر امام حسین(ع) ـ بخش اول
احساسات ما، نتیجه عملکرد ماست امام حسین علیهالسلام فرمودند: « الْأَمِينُ آمِنٌ وَ الْبَرِيءُ جَرِيءٌ وَ الْخَائِنُ خَائِفٌ وَ الْمُسِيءُ مُسْتَوْحِشٌ إِذَا وَرَدَتْ عَلَى الْعَاقِلِ لَمَّةٌ قَمَعَ الْحُزْنَ بِالْحَزْمِ وَ قَرَعَ الْعَقْلَ لِلِاحْتِيالِ»[1] «کسی که امانتدار است؛ آرام است و کسی که بیگناه است؛ جرأت دارد و کسی که

أَوْلِیاءَ النِّعَمِ
«وَ أَوْلِیاءَ النِّعَمِ» «حضرات معصومین، سرپرست نعمتهای الهی هستند.» «اولیاء» جمع كلمه «وَلی» به معنای صاحب اختیار امور است. «وَلی» صفتی از صفتهای خداوند سبحان به معنای دوست، بزرگ، یاور، سرپرست و متولی امر است. كتاب «كشف المعنی عن سرّ اسماء الله الحسنی» این كلمه را در معانی

أَوْلِیاءَ النِّعَمِ
«وَ أَوْلِیاءَ النِّعَمِ» «حضرات معصومین، سرپرست نعمتهای الهی هستند.» «اولیاء» جمع كلمه «وَلی» به معنای صاحب اختیار امور است. «وَلی» صفتی از صفتهای خداوند سبحان به معنای دوست، بزرگ، یاور، سرپرست و متولی امر است. كتاب «كشف المعنی عن سرّ اسماء الله الحسنی» این كلمه را در معانی
ادامه حدیث 24: اهتمام به علوم سه گانه
اهتمام به همه علوم به طور مساوی حضرت امام (ره) توصیه میکنند: کسی که میخواهد در مقامات عرفانی سلوک داشته باشد باید به تمام این سه علم به موازات هم بها دهد و از هیچ یک از کمالات علمی و عملی صرف نظر ننماید زیرا اگر به هر یک
در محضر امام حسن مجتبی (ع) ـ بخش سی و پنجم
12 سپاسگزاری از خداوند به جهت یکتاپرست بودن در داستانی، وجود مقدس امام حسن مجتبی علیهالسلام اینگونه خدای سبحان را شکر نمودند: «الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی لَمْ یجْعَلْنِی یهُودِیاً وَ لَا نَصْرَانِیاً وَ لَا مَجُوسِیاً وَ لَا عَابِدَ الشَّمْسِ وَ الْقَمَرِ وَ لَا الصَّنَمِ وَ الْبَقَرِ وَ جَعَلَنِی حَنِیفاً مُسْلِماً
در محضر امام حسن مجتبی (ع) ـ بخش سی و چهارم
دعای پیامبر اکرم(ص) در نافله ظهر امام حسن علیهالسلام، دعایی را که پیامبر اکرم صلیاللهعلیهوآله همیشه در نافله ظهرشان قرائت مینمودند؛ در روایتی بیان کردند[1] که در ادامه به بخشی از این دعا پرداخته میشود. در قسمتی از این دعا، حضرت از امور مختلفی به خدای سبحان پناه میبرند:
در محضر امام حسن مجتبی (ع) ـ بخش سی و سوم
توصیههای پدرانه ظالمِ مظلوم! امیرالمؤمنین به فرزند خویش، امام حسن مجتبی علیهالسلام فرمودند: «مَا رَأَيْتُ ظَالِماً أَشْبَهَ بِمَظْلُومٍ مِنْ حَاسِد»[1] «هیچ ظالمی را شبیهتر به مظلوم از حسود ندیدم» شبیهترین افراد به مظلومین، فرد حسود است. او در ظاهر ظالم بوده لکن در حقیقت مظلوم است؛ یعنی مورد