وبلاگ

شبی عایشه به پیامبر (ص) می‌گوید:‌ خداوند گناهان گذشته و آینده شما را بخشیده است چرا برای عبادت این چنین خود را به زحمت می‌اندازید؟ حضرت فرمودند:‌ «اَفلا أَکونُ عَبْداً شَکوراً»‌[1] «آیا بنده‌ای شکور نباشم» حضرت امام (ره) می‌فرمایند:‌ «عایشه گمان می‌کرد عبادت حضرت از روی ترس از عذاب خدای

اثر ارتباط با عالم   امام حسن مجتبی علیه‌السلام می‌فرمایند: «مَنْ أكْثَرَ مُجالِسَه الْعُلَماءِ أطْلَقَ عِقالَ لِسانِهِ وَ فَتَقَ مَراتِقَ ذِهْنِهِ وَ سَرَّ ما وَجَدَ مِنَ الزِّیادَهِ فى نَفْسِهِ وَكانَتْ لَهُ وَلایَهٌ لِما یَعْلَمُ وَ إفادَهٌ لِما تَعَلَّمَ»[1] «هر كه با علماء بسیار مجالست نماید؛ سخن و بیانش (در بیان حقایق)

مهمانِ عزیزِ من!   بعد از صلح با معاویه، روزی امام حسن مجتبی علیه‌السلام خطاب به مردم فرمودند: «یا أهلَ الكوفَة! اتَّقوا اللهَ عَزّ و جَلّ فینا فإنّا أُمراؤُكُم و إنّا ضیفانُكم‏ و نَحن أَهلُ البَیت الّذین قال الله عَزّ و جَلّ: «إنّما یریدُ اللهُ لیذهبَ عَنكم الرِجسَ‏ أهل البَیت

·       صاحب‌ نعمتِ شاکر، مانند صاحب‌ مصیبتِ صابر است   امام صادق (ع) از پیامبر (ص) نقل می‌کنند:‌ «الطَّاعِمُ الشَّاکرُ لَهُ مِنَ الْأَجْرِ کأَجْرِ الصَّائِمِ الْمُحْتَسِبِ وَ الْمُعَافَى الشَّاکرُ لَهُ مِنَ الْأَجْرِ کأَجْرِ الْمُبْتَلَى الصَّابِرِ وَ الْمُعْطَى الشَّاکرُ لَهُ مِنَ الْأَجْرِ کأَجْرِ الْمَحْرُومِ الْقَانِع‏»[1] «خورنده شاکر اجرش مانند اجر روزه‌دار

زیباترین لباس برای زیباترین ملاقات!   فردی به نام خیثمة بن أبی خیثمه[1] نقل می‌کند: «امام حسن مجتبی علیه‌السلام همیشه در وقت نماز بهترین لباس خود را می‌پوشیدند. به حضرت عرض شد: «یابن رسول الله! چرا در وقت نماز بهترین لباس خود را می‌پوشید؟» حضرت فرمودند: «خداوند زیباست و زیبایی

تفسیر تسبیحات اربعه   امام حسن مجتبی علیه‌السلام نقل می‌کنند: «روزی گروهی از یهودیان خدمت پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله آمده و داناترین‌شان به پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله عرض کرد: «ما را از تفسیر سبحان الله والحمدالله و لا اله الله و الله اکبر آگاه نمایید» پیامبر فرمودند: «خداوند می‌دانست که آدمیان به

گفتگوی پدر و پسر(5)   در روایتی، امیرالمؤمنین علیه‌السلام از امام حسن مجتبی علیه‌السلام مجموعه سؤالاتی پرسیده‌ و ایشان پاسخ‌ داده‌اند[1]؛ به عبارت دیگر پرسش و پاسخ هر دو از معصوم است. نکته قابل توجه دیگر در این روایت، پاسخ‌های کوتاه و عمیق امام حسن علیه‌السلام است؛ باید از این

گفتگوی پدر و پسر(5) در روایتی، امیرالمؤمنین علیه‌السلام از امام حسن مجتبی علیه‌السلام مجموعه سؤالاتی پرسیده‌ و ایشان پاسخ‌ داده‌اند[1]؛ به عبارت دیگر پرسش و پاسخ هر دو از معصوم است. نکته قابل توجه دیگر در این روایت، پاسخ‌های کوتاه و عمیق امام حسن علیه‌السلام است؛ باید از این بزرگوار

برترین افراد نزد خداوند چه کسی است؟   امام حسن مجتبی علیه‌السلام می‌فرمایند: «کسی که بیش از دیگران حقوق برادران دینی خود را شناخته و سخت‌تر از دیگران نیاز آنان را برآورده می‌کند؛ نزد خداوند از عظمت و منزلت بالاتری نسبت به دیگران برخوردار است. و کسی که در دنیا

علامات انسان شاکر   حضرت امام (ره) علامتی برای انسان شکور ذکر می‌کنند، می‌فرمایند:‌ «وقتی انسان شکور شود ارتباط خلق با حق را می‌بیند.» انسان شکور می‌داند تمام انسان‌ها بنده خدای سبحان هستند و اگر بی‌حرمتی یا کم لطفی به آنان داشته باشد در حق خداوند مرتکب قصور شده است.

تعریف شکر   حضرت امام (ره) در بیان معنای شکر می‌فرمایند: شکر یعنی قدردانی از نعمت مُنعِم. آثار این قدر‌دانی باید هم در دل مشاهده شود، یعنی دل از ولی نعمتش (خدای سبحان) راضی و خشنود باشد،‌ هم در زبان، زبان ثناگوی خدای سبحان باشد و هم در اعضاء و جوارح،

حضرت امام (ره) روایتی را از قول امام باقر (ع) نقل می‌کنند که حضرت فرمودند: «کانَ رَسُولُ اللَّهِ ص عِنْدَ عَائِشَةَ لَیلَتَهَا فَقَالَتْ یا رَسُولَ اللَّهِ لِمَ‏ تُتْعِبُ‏ نَفْسَک‏ وَ قَدْ غَفَرَ اللَّهُ لَک مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِک وَ مَا تَأَخَّر؟َ[1] فَقَالَ یا عَائِشَةُ أَ لَا أَکونُ عَبْداً شَکوراً قَالَ

گفتگوی پدر و پسر(4) چگونه ازدیگران تعریف کنیم؟ «قال: «فما الثَّناء؟» قال: «إتیانُ الجَمیل و تَركُ القَبیح»»[1] «حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السلام از امام حسن مجتبی علیه‌السلام پرسیدند: «ستایش چیست؟» ایشان پاسخ دادند: «انجام کارهای زیبا و ترک اعمال ناشایست».»   بر خلاف تصور ما ستایش حقیقی از افراد، فعل زبانی نیست

گفتگوی پدر و پسر(3) در روایتی، امیرالمؤمنین علیه‌السلام از امام حسن مجتبی علیه‌السلام مجموعه سؤالاتی پرسیده‌ و ایشان پاسخ‌ داده‌اند[1]؛ به عبارت دیگر پرسش و پاسخ هر دو از معصوم است. نکته قابل توجه دیگر در این روایت، پاسخ‌های کوتاه و عمیق امام حسن علیه‌السلام می‌باشد که بر این اساس

گفتگوی پدر و پسر(4)   چگونه ازدیگران تعریف کنیم؟   «حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السلام از امام حسن مجتبی علیه‌السلام پرسیدند: «فما الثَّناء؟» «ستایش چیست؟» ایشان پاسخ دادند: «إتیانُ الجَمیل و تَركُ القَبیح» «انجام کارهای زیبا و ترک اعمال ناشایست».»[1]   بر خلاف تصور ما ستایش حقیقی از افراد، فعل زبانی نیست

گفتگوی پدر و پسر(3)   در روایتی، امیرالمؤمنین علیه‌السلام از امام حسن مجتبی علیه‌السلام مجموعه سؤالاتی پرسیده‌ و ایشان پاسخ‌ داده‌اند[1]؛ به عبارت دیگر پرسش و پاسخ هر دو از معصوم است. نکته قابل توجه دیگر در این روایت، پاسخ‌های کوتاه و عمیق امام حسن علیه‌السلام می‌باشد که بر این

گفتگوی پدر و پسر(2)[1]   بی‌نیازی چیست؟   «قال: فما الغنى؟ قال: رضاءُ النفسِ بِما قَسَّم اللهُ تَعالى لَها و إن قَلَّ، و إنَّما الغِنى غِنى النَّفس» «حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السلام از امام حسن مجتبی علیه‌السلام پرسیدند: «بی‌نیازی چیست؟» ایشان پاسخ دادند: «بی‌نیازی یعنی رضایت باطنی نسبت به آن چه خداوند

گفتگوی پدر و پسر(1)   در روایتی، امیرالمؤمنین علیه‌السلام از امام حسن مجتبی علیه‌السلام مجموعه سؤالاتی پرسیده‌ و ایشان پاسخ‌ داده‌اند[1]؛ به عبارت دیگر پرسش و پاسخ هر دو از معصوم است. نکته قابل توجه دیگر در این روایت، پاسخ‌های کوتاه و عمیق امام حسن علیه‌السلام است؛ باید از این