وبلاگ

دعا برای نزول باران   در این جلسه، روایتی بسیار طولانی از قول امام جواد علیه‌السلام، به شکل خلاصه مطرح می‌شود: امام رضا علیه‌السلام خطبه‌ای به نام خطبه باران دارند که مربوط به زمان ولی‌عهدی ایشان است. مدت زیادی بود که باران نباریده بود و خشک‌سالی شده بود. گروهی از

ویژگی‌های مسلمانِ عاقل   امام رضا علیه‌السلام فرمودند:   «لَا یتِمُّ عَقْلُ امْرِئٍ مُسْلِمٍ حَتَّى تَكُونَ فِیهِ عَشْرُ خِصَالٍ الْخَیرُ مِنْهُ مَأْمُولٌ وَ الشَّرُّ مِنْهُ مَأْمُونٌ یسْتَكْثِرُ قَلِیلَ الْخَیرِ مِنْ غَیرِهِ وَ یسْتَقِلُّ كَثِیرَ الْخَیرِ مِنْ نَفْسِهِ لَا یسْأَمُ مِنْ طَلَبِ الْحَوَائِجِ إِلَیهِ وَ لَا یمَلُّ مِنْ طَلَبِ الْعِلْمِ طُولَ

توبه نصوح   احمد بن هلال به صورت کتبی از امام رضا علیه‌السلام پرسید: «توبه نصوح چیست؟» امام در پاسخ برای او نوشتند: «أَنْ‏ يَكُونَ‏ الْبَاطِنُ‏ كَالظَّاهِرِ وَ أَفْضَلَ‏ مِنْ‏ ذَلِكَ‏»[1] «نصوح» از ماده «نصح» به معنای خیاطت است و توبه نصوح توبه‌ای است که تمام نواقص اعمال و نیات

نابینای حقیقی کیست؟   روزی مأمون خدمت حضرت علی بن موسی الرضا علیه‌السلام عرض کرد: «فَأَخْبِرْنِي عَنْ قَوْلِ اللَّهِ تَعَالَى‏ «الَّذِينَ كانَتْ أَعْيُنُهُمْ فِي غِطاءٍ عَنْ ذِكْرِي وَ كانُوا لا يَسْتَطِيعُونَ سَمْعاً»»[1] «مرا از حقیقت این آیه آگاه ساز: «آنان كه چشمان‌شان از ياد من در پرده‏ غفلت بود و

امیرالمؤمنین (ع) می‌فرمایند: «إِنَّمَا أَخَافُ عَلَیکمُ اثْنَتَینِ اتِّبَاعَ الْهَوَى وَ طُولَ الْأَمَلِ أَمَّا اتِّبَاعُ الْهَوَى فَإِنَّهُ یصُدُّ عَنِ الْحَقِّ وَ أَمَّا طُولُ الْأَمَلِ فَینْسِی الْآخِرَةَ»[1] «من بر شما از دو چیز می‌ترسم: پیروی از هوای نفس و طولانی بودن آرزو، پیروی از هوای نفس شما را از حق باز می‌دارد

امیرالمؤمنین (ع) می‌فرمایند: «إِنَّمَا أَخَافُ عَلَیکمُ اثْنَتَینِ اتِّبَاعَ الْهَوَى وَ طُولَ الْأَمَلِ أَمَّا اتِّبَاعُ الْهَوَى فَإِنَّهُ یصُدُّ عَنِ الْحَقِّ وَ أَمَّا طُولُ الْأَمَلِ فَینْسِی الْآخِرَةَ»[1] «من بر شما از دو چیز می‌ترسم: پیروی از هوای نفس و طولانی بودن آرزو، پیروی از هوای نفس شما را از حق باز می‌دارد

جدال احسن   روایتی را از نوفلی درباره احتجاج حضرت علی بن موسی الرضا علیه‌السلام با بزرگان یهود و نصاری و سایر ادیان ــ به طور مختصرـ با هم مرور می‌کنیم. لازم است که یادآوری شود مأمون بسیار علم‌دوست بود و محافل علمی بسیاری در دربار خویش برگزار می‌کرد. «روزی

هفت چیز با هفت چیز!   امام رضا علیه‌السلام فرمودند: «سَبْعَةُ أَشْيَاءَ بِغَيْرِ أَشْيَاءَ مِنَ الِاسْتِهْزَاءِ: مَنِ اسْتَغْفَرَ اللَّهَ بِلِسَانِهِ وَ لَمْ يَنْدَمْ بِقَلْبِهِ فَقَدِ اسْتَهَزَأَ بِنَفْسِهِ وَ مَنْ سَأَلَ اللَّهَ التَّوْفِيقَ وَ لَمْ يَجْتَهِدْ فَقَدِ اسْتَهَزَأَ بِنَفْسِهِ وَ مَنْ سَأَلَ اللَّهَ الْجَنَّةَ وَ لَمْ يَصْبِرْ عَلَى الشَّدَائِد فَقَدِ اسْتَهَزَأَ

امام صادق (ع) فرمودند: «مَنْ لَقِيَ الْمُسْلِمِينَ‏ بِوَجْهَيْنِ وَ لِسَانَيْنِ جَاءَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَ لَهُ لِسَانَانِ‏ مِنْ نَارٍ.»[1] «کسیکه مسلمانان را با دو رو و دو زبان ملاقات کند روز قیامت در حالی که دو زبان از جنس آتش دارد محشور می‌شود.»   نفاق و دورویی   نفاق و دورویی

امام صادق (ع) فرمودند: «مَنْ لَقِيَ الْمُسْلِمِينَ‏ بِوَجْهَيْنِ وَ لِسَانَيْنِ جَاءَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَ لَهُ لِسَانَانِ‏ مِنْ نَارٍ.»[1] «کسیکه مسلمانان را با دو رو و دو زبان ملاقات کند روز قیامت در حالی که دو زبان از جنس آتش دارد محشور می‌شود.»   نفاق و دورویی   نفاق و دورویی

نصیحت به چه کسی و در چه اموری مفید است؟   ریان بن صلت نقل می‌کند: «جَاءَ قَوْمٌ بِخُرَاسَانَ إِلَى الرِّضَا ع فَقَالُوا إِنَّ قَوْماً مِنْ أَهْلِ بَیتِكَ یتَعَاطَوْنَ أُمُوراً قَبِیحَةً فَلَوْ نَهَیتَهُمْ عَنْهَا فَقَالَ لَا أَفْعَلُ فَقِیلَ وَ لِمَ قَالَ لِأَنِّی سَمِعْتُ أَبِی یقُولُ النَّصِیحَةُ خَشِنَةٌ»[1] «عده‌ای به خراسان

تهمت به معصوم!   ریان بن صلت نقل می‌کند: «سَأَلْتُ الرِّضَا ع یوْماً بِخُرَاسَانَ فَقُلْتُ یا سَیدِی إِنَّ إِبْرَاهِیمَ بْنَ هَاشِمٍ الْعَبَّاسِی حَكَى عَنْكَ أَنَّكَ رَخَّصْتَ لَهُ فِی اسْتِمَاعِ الْغِنَاءِ فَقَالَ كَذَبَ الزِّنْدِیقُ إِنَّمَا سَأَلَنِی عَنْ ذَلِكَ فَقُلْتُ لَهُ إِنَّ رَجُلًا سَأَلَ أَبَا جَعْفَرٍ ع عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ لَهُ أَبُو

امام صادق (ع) از پیامبراكرم (ص) نقل فرمودند كه: «مَنْ كَانَ فِی قَلْبِهِ‏ حَبَّةٌ مِنْ خَرْدَلٍ‏ مِنْ عَصَبِیةٍ بَعَثَهُ اللَّهُ یوْمَ الْقِیامَةِ مَعَ أَعْرَابِ‏ الْجَاهِلِیةِ.»[1] « كسی كه در دلش به اندازه‌ دانه‌ خردلی عصبیت وجود داشته باشد خداوند او را در روز قیامت با اعراب جاهلیت محشور می‌كند.»  

امام صادق (ع) از پیامبراكرم (ص) نقل فرمودند كه: «مَنْ كَانَ فِی قَلْبِهِ‏ حَبَّةٌ مِنْ خَرْدَلٍ‏ مِنْ عَصَبِیةٍ بَعَثَهُ اللَّهُ یوْمَ الْقِیامَةِ مَعَ أَعْرَابِ‏ الْجَاهِلِیةِ.»[1] « كسی كه در دلش به اندازه‌ دانه‌ خردلی عصبیت وجود داشته باشد خداوند او را در روز قیامت با اعراب جاهلیت محشور می‌كند.»  

ویژگی‌های اساسی مؤمن   شخصی به نام حارث بن دلهاث می‌گوید: از امام رضا علیه‌السلام شنیدم که می‌فرمودند: «لَا یكُونُ‏ الْمُؤْمِنُ‏ مُؤْمِناً حَتَّى‏ یكُونَ‏ فِیهِ‏ ثَلَاثُ‏ خِصَالٍ‏ سُنَّةٌ مِنْ رَبِّهِ وَ سُنَّةٌ مِنْ نَبِیهِ وَ سُنَّةٌ مِنْ وَلِیهِ فَالسُّنَّةُ مِنْ رَبِّهِ كِتْمَانُ سِرِّهِ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَ‏ «عالِمُ الْغَیبِ

تفسیر نام «الظاهر» خداوند   فردی به نام حسین بن خالد روایتی طولانی از قول امام رضا علیه‌السلام نقل می‌کند که حضرت در آن اسماءالحسنی را توضیح داده‌اند. در این قسمت ما فقط نام «الظاهر» را بررسی می‌کنیم. «وَ أَمَّا الظَّاهِرُ فَلَیسَ مِنْ أَجْلِ أَنَّهُ عَلَا لِلْأَشْیاءِ بِرُكُوبٍ فَوْقَهَا وَ

جایگاه مؤمن نزد آسمانیان   امام رضا علیه‌السلام به نقل از امام کاظم علیه‌السلام می‌فرمایند: « كَانَ قَوْمٌ مِنْ خَوَاصِّ الصَّادِقِ ع جُلُوساً بِحَضْرَتِهِ فِی لَیلَةٍ مُقْمِرَةٍ مضحیة [مُصْحِیةٍ] فَقَالُوا یا ابْنَ‏ رَسُولِ‏ اللَّهِ‏ مَا أَحْسَنَ‏ أَدِیمَ‏ هَذِهِ‏ السَّمَاءِ وَ أَنْوَارَ هَذِهِ النُّجُومِ وَ الْكَوَاكِبِ فَقَالَ الصَّادِقُ ع إِنَّكُمْ لَتَقُولُونَ‏

 مکتب توحید رضوی   خداوند از حرکات مخصوص بندگان منزه است   روایتی است از قول حسن بن علی بن فضال که ایشان از پدرشان نقل کرده‌اند. پدر او می‌گوید: درباره آیه «وَ جاءَ رَبُّكَ وَ الْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا»[1]؛«و پروردگارت فرا رسد و فرشتگان [نیز] صف در صف [بیایند]» از

   علاج غضب   در ادامه بحث غضب، حضرت امام خمینی (ره) برای علاج، دو راه ارائه می‌نمایند:   علاج علمی و علاج عملی. علاج علمی غضب: هركس با خود بیندیشد و مبدأ پیدایش عصبانیتش را پیدا كند. این مبدأ در افراد، مختلف است گاهی ضعف جسمی عامل ایجاد غضب

   علاج غضب   در ادامه بحث غضب، حضرت امام خمینی (ره) برای علاج، دو راه ارائه می‌نمایند:   علاج علمی و علاج عملی. علاج علمی غضب: هركس با خود بیندیشد و مبدأ پیدایش عصبانیتش را پیدا كند. این مبدأ در افراد، مختلف است گاهی ضعف جسمی عامل ایجاد غضب

دو بیماری مهلک!   امام رضا علیه‌السلام از پدرانشان نقل می‌كند که پیامبراکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله فرمودند: «دَبَّ إِلَیكُمْ دَاءُ الْأُمَمِ قَبْلَكُمْ الْبَغْضَاءُ وَ الْحَسَدُ»[1] «درد و مرض از امت‌هاى قبل از شما در شما جنبش آید یكى دشمنى كردن و دیگرى حسد»   دبّ به معنای «به حركت درآمدن» است؛ یعنی