وبلاگ

آیه 19: «وَيَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُخَلَّدُونَ إِذَا رَأَيْتَهُمْ حَسِبْتَهُمْ لُؤْلُؤًا مَنْثُورًا» «و پیرامون آنان نوجوانانی جاودانی [برای پذیرایی از آنان] می‌گردند، که چون آنان را ببینی گویی مرواریدی پراکنده‌اند.»   خادمانی همچون مروارید   در اطراف ابرار خادمان نوجوانی در طوافند که هیچگاه سالخورده نمی‌شوند و همواره در سن نوجوانی

آیه 17: «وَيُسْقَوْنَ فِيهَا كَأْساً كَانَ مِزَاجُهَا زَنْجَبِيلاً» «و در آنجا جامی که نوشیدنی اش آمیخته به زنجبیل است، به آنان می‌نوشانند»   آیه 18: «عَيْناً فِيهَا تُسَمَّىٰ سَلْسَبِيلاً» «از چشمه‌ای در آنجا که سلسبیل نامیده شود.»   نوشاندن شراب معرفت   اکرام دیگری که از ابرار به عمل می

آیه 15 : «وَيُطَافُ عَلَيْهِمْ بِآنِيَةٍ مِنْ فِضَّةٍ وَأَكْوَابٍ كَانَتْ قَوَارِيرَا» «و ظرف هایی نقره فام، و قدح‌هایی بلورین [که پر از غذا و نوشیدنی است] پیرامون آنان می‌گردانند.»   آیه 16: «قَوَارِيرَ مِنْ فِضَّةٍ قَدَّرُوهَا تَقْدِيرًا» «جام هایی از نقره که آنها را به اندازه مناسب اندازه گیری کرده‌اند»

آیه 14: «وَدَانِيَةً عَلَيْهِمْ ظِلَالُهَا وَذُلِّلَتْ قُطُوفُهَا تَذْلِيلًا» «و سایه های درختان به آنان نزدیک و میوه هایش به آسانی در دسترس است»   ابرار در سایبان آرامش به سر می‌برند   میوه‌ها در اختیار ابرار است و هر زمان که اراده کنند می‌توانند از میوه‌ها استفاده کنند. در آیات

آیه 13: «مُتَّكِئِينَ فِيهَا عَلَى الْأَرَائِكِ لَا يَرَوْنَ فِيهَا شَمْسًا وَلَا زَمْهَرِيرًا» «در آنجا بر تخت ها تکیه می زنند، در حالی که آفتابی [که از گرمایش ناراحت شوند] و سرمایی [که از سختی اش به زحمت افتند] نمی بینند.»   تکیه بر تخت قدرت   در آن بهشت‌ها بر

در ادامه تفسیر سوره مبارکه انسان به تقسیر آیه 12 می‌پردازیم:   آیه 12: « وَجَزَاهُمْ بِمَا صَبَرُوا جَنَّةً وَحَرِيرًا» «و آنان را برای اینکه [در برابر تکالیف دینی و حوادث روزگار] شکیبایی ورزیدند، بهشت و لباسی ابریشمی پاداش می دهد.»   پاداش صبر   ابرار در صحنه نوشیدن معرفت،

آیه 11: «فَوَقَاهُمُ اللَّهُ شَرَّ ذَٰلِكَ الْيَوْمِ وَلَقَّاهُمْ نَضْرَةً وَسُرُوراً» «پس خداوند آنان را از شرّ آن روز مصون دارد و آنان را با شادى و سُرورى بس بزرگ روبرو كند»   اگر بی‌تفاوت باشید، آن روز، خوش نیستید. اگر می‌خواهید آن روز  مسرور و با نشاط باشید، حتماً نگرانی

آیه 10: «إِنَّا نَخَافُ مِنْ رَبِّنَا يَوْمًا عَبُوسًا قَمْطَرِيرًا» «همانا ما از پروردگار خود، به خاطر روزى عبوس و سخت، مى‌ترسيم.»   «قَمْطَرِير» در لغت به معنای شدت عبوس بودن است. ابرار می‌گویند: ما نگران ربّ خود هستیم. نگران از این که ادب حضور را در مقابل او، رعایت نکنیم.

آیه 9: «إِنَّمَا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ ٱللَّهِ لَا نُرِيدُ مِنكُمْ جَزَاءً وَلَا شُكُورًا» «ما براى رضاى خدا به شما طعام مى‌دهيم و از شما پاداش و تشكّرى نمى‌خواهيم»   خدای سبحان چهارمين عمل بر جسته ابرار را اخلاص بر می‌شمارد و مى‏‎‌فرمايد: آنها مى‏گويند ما شما را تنها براى خدا اطعام