وبلاگ

امام حسن عسكری علیه‌السلام در نامه‌ای به اسحاق بن اسماعیل[1] نکاتی را مرقوم می‌فرمایند که بخشی از نامه مورد بررسی قرار می‌گیرد.   امام، دلسوز دوستان خویش   «وَ نَحْنُ بِحَمْدِ اللَّهِ وَ نِعْمَتِهِ أَهْلُ بَیتٍ نَرِقُّ عَلَى أَوْلِیائِنَا»[2] «به لطف حضرت حق ما خاندانی هستیم که نسبت به دوستانمان

مقدمه   در انتهای زیارت جامعه بعد از سلام‌های متعددی از خدای سبحان درخواست می‌کنیم ما را در زمره کسانی قرار دهد که تحت شفاعت اهل بیت قرار گیریم؛ زیرا هرکسی قابلیت پیوست به معصوم را ندارد، پیوست به معصوم پیشینه خاصی می‌طلبد. چنانچه این پیوست محقق شود رحمت دائم

مقدمه   تربیت از قوه به فعلیت درآمدن استعدادها و پرورش یافتن استعدادهاست نه پرورش دادن آنها، چون پرورش دادن معمولاً با اجبار همراه است اما در پرورش یافتن اگر موانع  کنار رود استعداد خود به خود رشد مي‌يابد و شكوفا مي‌گردد. تربیت، تغییر دادن افراد نیست بلكه تغییر یافتن

استفاده بهینه از اوقات فراغت   دعای یازدهم دعایی‌ست که حضرت در طلب عاقبت بخیری می‌خواندند. در فراز دوم این دعا آمده است: «فَإِنْ قَدَّرْتَ لَنَا فَرَاغاً مِنْ شُغْلٍ فَاجْعَلْهُ فَرَاغَ سَلَامَةٍ لَا تُدْرِكُنَا فِیهِ تَبِعَةٌ وَ لَا تَلْحَقُنَا فِیهِ سَأْمَةٌ حَتَّى ینْصَرِفَ عَنَّا كُتَّابُ السَّیئَاتِ بِصَحِیفَةٍ خَالِیةٍ مِنْ ذِكْرِ

مقدمه   «بهداشت روان» یکی از مباحث اثرگذار در زندگی بشر بوده که امروزه مورد توجه بسیاری از افراد قرار گرفته است. برخی از روان‌شناسان، بهداشت روان را این‌گونه تعریف کرده‌اند: «برخورداری فرد از ظرفیت‌ها و توانایی‌های خاص در جهت تطابق و سازش با تغییرات به وجود آمده در محیط

مقدمه   امیرالمؤمنین علیه‌السلام در تمام فرمایشات خود افراد را متوجه اموری می‌نمایند که عموما مورد غفلت قرار گرفته در حالی می‌بایست همیشه مورد توجه باشد لکن این تنبیه و هشدار در برخی فرمایشات‌شان، با مشاهده عباراتی همچون «ألا»، «أما» و «ها» به وضوح نمایان است.   شریعت و حرکت

مقدمه   امیرالمؤمنین علیه‌السلام در تمام فرمایشات خود افراد را متوجه اموری می‌نمایند که عموما مورد غفلت قرار گرفته در حالی می‌بایست همیشه مورد توجه باشد لکن این تنبیه و هشدار در برخی فرمایشات‌شان، با مشاهده عباراتی همچون «ألا»، «أما» و «ها» به وضوح نمایان است.   بیناترین چشم  

سوره مبارکه بقره، آیه174   «إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنزَلَ اللّهُ مِنَ الْكِتَابِ وَيَشْتَرُونَ بِهِ ثَمَنًا قَلِيلًا أُولَئِكَ مَا يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ إِلاَّ النَّارَ وَلاَ يُكَلِّمُهُمُ اللّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلاَ يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ » «كسانى كه آنچه را خداوند از كتاب نازل كرده پنهان مى‏‌دارند و بدان بهاى ناچيزى

مقدمه   در زیارت جامعه کبیره در محضر امام هادی علیه‌السلام به فراز «فَبِحَقِّهِمِ الَّذى أوْجَبْتَ لَهُمْ عَلَیك» رسیدیم. در قسمت پایانی زیارت، بعد از سلام‌ها و درودهای متعدد و پس از اعتراف به جایگاه حضرات معصومین و اظهار مقامات آن بزرگواران، زائر خدای سبحان را مخاطب قرار داده و