
التَّامِّینَ فِی مَحَبَّةِ اللَّه ـ بخش دوم
«وَ التَّامِّینَ فِی مَحَبَّةِ اللَّه» «سلام بر كسانی كه در محبت الهی تمام و كمال هستند» محبت دو طرفه، کمال آفرین است در جلسهی قبل در خدمت فراز «التَّامِّینَ فِی مَحَبَّةِ اللَّه» توضیحاتی در رابطه با بحث محبت ذكر كردیم اما به دلیل گستردگی بحث ادامهی آن
زیارت جامعه: شرح فراز «وَ صِراطِه»
«وَ صِراطِه» «سلام بر حضرات معصومینی که صراط خدای سبحان هستند» عبارت «حُجَّتِه» را در فراز «وَ الدَّعْوَةِ الْحُسْنَى وَ حُجَجِ اللَّه» توضیح دادیم از این رو این جلسه فراز «صِرَاطِهِ وَ نُورِهِ (وَ بُرْهَانِهِ)» را ادامه میدهیم در این فراز ما به مقام صراط بودن معصومین علیهمالسلام
زیارت جامعه کبیره: شرح فراز «أَشْهَدُ أَنَّكُمُ الْأَئِمَّةُ الْمَعْصُومُون»
«أَشْهَدُ أَنَّكُمُ الْأَئِمَّةُ … الْمَعْصُومُون» مقام عصمت زائر در حضور معصوم گواهی میدهد و اعتراف میكند كه شما معصوم هستید، (عصمت به معنای منع است.) خداوند در قرآن خطاب به پیامبر صلیاللهعلیهوآله میفرماید: «وَ اللَّهُ یعْصِمُكَ مِنَ النَّاس»[1] « ای پیامبر ! خداوند تو را منع میكند از
رمز موفقیت ـ بخش ششم
روند افزایش در مسیر موفقیت اساس بر پیشرفت است. دوری از آنچه فرد را تحقیر میکند و تمایل به پیشرفت همان تزکیه نفس واخلاق است، زیرا معایب اخلاقی موجب توقف در این مسیر میشوند. انسان موفق به جهت ترک نفسانیات خود بیش از دیگران نفع میبرد. او نسبت به
رمز موفقیت ـ بخش پنجم
مقدمه انسانی که بر اساس تعالیم الهی رشد مییابد به جهت ایمان به خداوند درکلیه جوانب و مراحل زندگی خود فردی موفق خواهد بود. پرورش فرد بر مبنای تعالیم شرع موجب هماهنگی در ظاهر و باطن، قول، فکر و عمل میشود واین هماهنگی مستمر، تجسم موفقیت در جای جای زندگی
رمز موفقیت ـ بخش چهارم
در سختیها حاضر بودن انسان موفق نه تنها از امور صعب دوری نمیکند، بلکه برای رسیدن به هدف، خود را در معرض آنها قرار میدهد. او میداند راه مقابله با سختیها، نزدیک شدن و اقدام به آنها میباشد. فرد موفق حضور در عرصه تلاش را نیمی از طی طریق
رموز موفقیت ـ بخش سوم
علاقه به خویشتن از جمله رموز موفقیت علاقه به خویشتن میباشد. انسان کمالگرا براساس این علاقه جهت رسیدن به هدف، برنامه ریزی دقیق انجام میدهد تا از تمام لحظات حیات خود، بهترین استفاده را داشته باشد. او با دقت فراوان در اعمال خود سعی دارد احتمال خطاء را کاهش
رمز موفقیت ـ بخش دوم
تعیین و شناخت هدف اولین گام در مسیر موفقیت شناخت هدف است. انسان باید به خوبی بداند هدف از حیات دنیوی او چه بوده، با طی کدام مسیر و با کدامین توشه به بهترین و کاملترین هدف نائل میشود. همچنین باید بداند که از کجا آمده و تواناییهای او
رمز موفقیت ـ بخش اول
مقدمه موفقیت از اموری است که مورد درخواست وتوجه تمامی افراد میباشد. آرزو و امید رسیدن به آن در نظر همه، خواستهای منطقی است. عنایت به موفقیت به اموری مانند سن، جنسیت، تحصیلات، موقعیت اجتماعی و…..وابسته نبوده و مشروط به پیشنیاز خاص نمیباشد؛ زیرا امری مطلوب و محبوب تمامی

وَ التَّامِّینَ فِی مَحَبَّةِ اللَّه
«وَ التَّامِّینَ فِی مَحَبَّةِ اللَّه» «سلام بر كسانی كه در محبت الهی تمام و كمال هستند» در خدمت زیارت جامعهی كبیره به فراز «التَّامِّینَ فِی مَحَبَّةِ اللَّه» رسیدیم. «تام» به معنای كامل و بدون نقص است. راغب در مفردات خود میگوید: «تمامُ الشی اِنتهاؤه الی حَدّ لا یحتاج الی شیءٍ

وَ الْمُسْتَقِرِّينَ فِي أَمْرِ اللَّه
«وَ الْمُسْتَقِرِّينَ فِي أَمْرِ اللَّه» «سلام بر معصومین (علیهم السلام) که در اجرای فرمان حق ثابت قدم هستند» «مستقَر» به معنای جای گرفته، ثابت، محكم و استوار. «مُستقِر» كسی است كه خواستار انتقال از امتثال امر خدا به امر خلق نیست، چنین فردی دائماٌ قیام به خدمت در
زیارت جامعه کبیره: شرح فراز «خِيَرَتِهِ وَ حِزْبِهِ»
مقدمه در خدمت زیارت جامعهی کبیره هستیم جلسات سابق عرض کردیم: در زیارت جامعه، زائر گاهی در حضور است و گاهی در غیاب و این فراز از فرازهایی است که زائر در غیاب است. دلیل این حضور و غیبت آن است که معصومین ابتدا ناز میکشند و به نوازش

السَّلَامُ عَلَى الْأَدِلَّاءِ عَلَى مَرْضَاةِ اللَّه
«السَّلَامُ عَلَى الْأَدِلَّاءِ عَلَى مَرْضَاةِ اللَّه» «سلام بر حضرات معصومین که دلیل و راهنمای بر رضایت خداوند سبحان هستند» در این فراز به ائمهی اطهار به عنوان راهنما بر رضایت خداوند سلام میدهیم. «ادلاء» جمع دلیل به معنای کسی است که راهنمایی لازم را در هر زمینه برای

السَّلَامُ عَلَى الدُّعَاةِ إِلَى اللَّهِ (بخش دوم)
«السَّلَامُ عَلَى الدُّعَاةِ إِلَى اللَّهِ» «سلام بر دعوت كنندگان به خدا» نكتهی قابل توجهی كه در این فراز وجود دارد آن است كه دعوت در عرف ما معمولاً از كسی به عمل میآید كه نزد صاحبخانه از عزت و احترام ویژهای برخوردار باشد. هیچ صاحبخانهای فرد از چشم

وَ ذُرِّیةِ رَسُولِ اللَّهِ ، السَّلَامُ عَلَى الدُّعَاةِ إِلَى اللَّهِ(بخش اول)
«و ذُرِّیةِ رَسُولِ اللَّهِ» « (سلام بر) حضرات معصومین (که) فرزندان رسول خدا (ص) هستند» ذریه به معنای فرزندان بدون واسطه است. نسل، اولاد و دودمان نیز معنا شده است از ماده ذروره به معنی متفرق شده و جدا میباشد. ذریهی پیامبر (ص) از پیامبر جدا شدهاند و

وَ أَوْصِیاءِ نَبِی اللَّهِ
«وَ أَوْصِیاءِ نَبِی اللَّهِ» «(سلام بر) حضرات معصومین (که) جانشینان پیامبر(ص) هستند» «و» حرف عطفی است كه این فراز را به فرازهای پیشین متصل میكند. كلمهی «اوصیاء» به فتح الف، جمع وصی است . مراد از وصایت در این فراز منصب جانشینی پیامبر(ص) است. منظور از وصی کسی است

وَ حَمَلَةِ كِتَابِ اللَّه
«وَ حَمَلَةِ كِتابِ الله» « (سلام بر) حضرات معصومین (که) حمل کنندهی کتاب خدا هستند» «حَمَلَة» جمع حامل به معنای حمل کننده است و کتاب به معنای مکتوب می باشد. مراد از کتاب را قرآن (قرآن ظاهری و باطنی) دانستهاند. حضرات معصومین حامل ظاهر و باطن قرآنند. احکام

وَ حَفَظَةِ سِرِّ اللَّه (بخش پنجم)
ادامه حدیث حقیقت با خاموشی عقل، خورشید ولایت پرتوافشانی می کند در خدمت زیارت جامعه كبیره به فراز «حَفَظَةِ سِرِّ اللَّهِ» رسیدیم و این قسمت از زیارت را با حدیث حقیقت امیرالمومنین همراه كردیم تا شاید به لطف حضرت حق پردهای از پردههای اسرار الهی كنار و چشم

وَ حَفَظَةِ سِرِّ اللَّه (بخش چهارم)
ادامه حدیث حقیقت مَنِ سالک، حجابی است که برای هویدا شدن سرّ باید کنار رود در خدمت زیارت جامعه كبیرهی امام هادی به فراز «حَفَظَةِ سِرِّ اللَّهِ» رسیدیم و چون سخن از اسرار الهی شد حدیث حقیقت امیرالمومنین را در این باب مطرح كردیم زیرا تنها حضرات معصومین

وَ حَفَظَةِ سِرِّ اللَّه (بخش چهارم)
ادامه حدیث حقیقت مَنِ سالک، حجابی است که برای هویدا شدن سرّ باید کنار رود در خدمت زیارت جامعه كبیرهی امام هادی به فراز «حَفَظَةِ سِرِّ اللَّهِ» رسیدیم و چون سخن از اسرار الهی شد حدیث حقیقت امیرالمومنین را در این باب مطرح كردیم زیرا تنها حضرات معصومین

تفسیر آیه 52 سوره نحل
خداوند در آیه 52 سوره نحل میفرماید: «وَ لَهُ ما فِی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ لَهُ الدِّینُ واصِباً أَ فَغَیرَ اللَّهِ تَتَّقُونَ» و آنچه در آسمانها و زمین است، فقط در سیطره مالکیّت و فرمانروایی اوست، و نیز دین ثابت و پایدار مخصوص اوست؛ آیا از غیر او