وبلاگ

مایلیم برای اظهار ثناگویی در محضر حق به جهت ورود به ماه مبارک رمضان همه عرش و فرش و ساکنانش را در خدمت بگیریم، بلکه گوشه‌ای از حمد و سپاس بابت حضور مجدد، در این ضیافت را اعلام کنیم و عجز خودمان را در ابتدای ورود به ماه مبارک رمضان

سال تحصیلی جاری (۱۳۹۶) را در محضر امیرالمؤمنین علیه‌السلام به بازنگری بحث مرگ اختصاص می‌دهیم. توجه به مرگ در گوشه گوشه زندگی ما اثر مثبت خود را بر جای می‌گذارد. آیت الله جوادی آملی (ره) می‌فرمایند: همه ایمان به مبدأ دارند اما ایمان به معاد ندارند. مشرکین هم ایمان به خداوند

علت ترس از مرگ   در روایت دیگری حضرت علىّ بن محمّد الهادى عليهما السّلام بر مریضی وارد شد، او گریه می‌کرد و از مرگ می‌ترسید، حضرت فرمودند: «يَا عَبْدَ اللَّهِ تَخَافُ مِنَ الْمَوْتِ لِأَنَّكَ لَا تَعْرِفُهُ أَ رَأَيْتَكَ إِذَا اتَّسَخْتَ وَ تَقَذَّرْتَ وَ تَأَذَّيْتَ مِنْ كَثْرَةِ الْقَذَرِ وَ الْوَسَخِ

راه‌های شناخت منزلت انسان   برای شناخت هر انسان، گاه به خاستگاه خانوادگی او توجه می‌شود و با در نظر گرفتن خانواده‌اش، به جایگاه و مرتبه‌ی او اذعان می‌شود. گاه نیز از طریق بررسی گفتار و سخنان او می‌توان به مقام و مرتبۀ خاصش در نظام آفرینش پی برد. همچنین

فریب نخورید   امیرالمومنین علیه‌السلام در خطبه 132 می‌فرماید: «فَإِنَّهُ وَ اللَّهِ الْجِدُّ لَا اللَّعِبُ وَ الْحَقُّ لَا الْكَذِبُ وَ مَا هُوَ إِلَّا الْمَوْتُ قَدْ أَسْمَعَ دَاعِيهِ وَ أَعْجَلَ حَادِيهِ فَلَا يَغُرَّنَّكَ سَوَادُ النَّاسِ مِنْ نَفْسِكَ» [1] «سوگند بخدا مطلب بسيار مهمّى است، حقيقت است و درست نه بازى و

موضوع کلاس نهج البلاغه مرگ است، باید دانست مرگ جدای از زندگی ما نیست، با وجود مرگ در می‌یابیم چگونه باید زندگی کنیم تا در زمره خاسرین قرار نگیریم. اگر هر کس باور کند امتیازات مادی او قابل زوال است اصلاً به خود اجازه نخواهد داد که از آنها به

کلام مردگان اهل تفاخر   «وَ لَئِنْ عَمِيَتْ آثَارُهُمْ وَ انْقَطَعَتْ أَخْبَارُهُمْ لَقَدْ رَجَعَتْ فِيهِمْ أَبْصَارُ الْعِبَرِ وَ سَمِعَتْ عَنْهُمْ آذَانُ الْعُقُولِ وَ تَكَلَّمُوا مِنْ غَيْرِ جِهَاتِ النُّطْقِ فَقَالُوا كَلَحَتِ‏الْوُجُوهُ النَّوَاضِرُ وَ خَوَتِ الْأَجْسَامُ النَّوَاعِمُ وَ لَبِسْنَا أَهْدَامَ‏ الْبِلَى وَ تَكَاءَدَنَا ضِيقُ الْمَضْجَعِ وَ تَوَارَثْنَا الْوَحْشَةَ وَ [تَهَدَّمَتْ‏] تَهَكَّمَتْ عَلَيْنَا

در سال جاری در خدمت حضرت امیرالمؤمنین علیه‌السلام بودیم و قرارمان بر این شد که بحث مرگ را به عنوان واقعیت گریزناپذیر شناسایی کنیم. طبق فرمایش امیرالمؤمنین علیه‌السلام در نهج البلاغه «النَّاسُ أَعْدَاءُ مَا جَهِلُوا»[1] مردم نسبت به هرچه جاهلند تنفر دارند و گریزانند، هرچه را نمی‌شناسند با آن دشمن‌اند و

تفاخر در کلام امیرالمومنین علیه‌السلام   امیرالمؤمنین علیه‌السلام از کنار گروهی که به یکدیگر تفاخر می‌کردند عبور ‌کردند، حضرت در ابتدا سوره «الهکم التکاثر» را خواندند و سپس در این خطبه به کسانی که به هم فخرفروشی می‌کنند می‌فرمایند: اگر می‌خواهید از حُسن یا قبح افعالتان مطلع شوید از اموات

در نهج البلاغه سال جاری بحث مرگ را پیگیری می‌کردیم، عرض کردیم گرچه عنوان مرگ مورد علاقه ما نیست اما واقعیتی است که باید در گوشه گوشه زندگی ما خود را به نمایش بگذارد و نباید هیچ برهه‌ای از زندگی با نسیان از این واقعیت سپری بشود، هرچه این واقعیت در

امیرالمومنین علیه السلام در خطبه 85 می‌فرمایند: «فَلْيَعْمَلِ الْعَامِلُ مِنْكُمْ فِي أَيَّامِ مَهَلِهِ قَبْلَ‏ إِرْهَاقِ‏ أَجَلِهِ‏ وَ فِي فَرَاغِهِ قَبْلَ أَوَانِ شُغُلِهِ وَ فِي مُتَنَفَّسِهِ قَبْلَ أَنْ يُؤْخَذَ بِكَظَمِهِ‏ وَ لْيُمَهِّدْ لِنَفْسِهِ وَ قَدَمِهِ وَ لْيَتَزَوَّدْ مِنْ دَارِ ظَعْنِهِ لِدَارِ إِقَامَتِهِ»[1]  «هر كس از شما در روزگارانى كه مهلت دارد

بحث کلاس نهج البلاغه در باب مرگ بود، واقعیتی که همه‌مان سعی می‌کنیم بیگانه از این واقعیت باشیم، با وجود اینکه لحظه به لحظه‌ی زندگی با این واقعیت درگیر است، واقعیتی که نه تنها نباید از آن فرار کرد بلکه باید آمادگی کافی و لازم را برای مواجه شدن با

امیرالمومنین علیه‌السلام در نامه 31 می‌فرماید: «يَا بُنَيَّ أَكْثِرْ مِنْ‏ ذِكْرِ الْمَوْتِ‏ وَ ذِكْرِ مَا تَهْجُمُ عَلَيْهِ وَ تُفْضِي بَعْدَ الْمَوْتِ إِلَيْهِ حَتَّى يَأْتِيَكَ وَ قَدْ أَخَذْتَ مِنْهُ حِذْرَكَ وَ شَدَدْتَ لَهُ أَزْرَكَ‏ وَ لَا يَأْتِيَكَ بَغْتَةً فَيَبْهَرَكَ»[1] «پسرم! فراوان به ياد مردن باش و ياد آنچه با آن بر

بحث مرگ را در محضر حضرت مولی الموالی امیرالمؤمنین علیه‌السلام ‌در سال تحصیلی جاری دنبال می‌کردیم، بر این باوریم اگر واقعیات را از لسان معصوم شناسایی کنیم نگاه متفاوتی نصیبمان می‌شود. یکی از امور غیرقابل انکار زندگی ما مرگ است، با وجود اینکه علی‌الدوام با آن همراه هستیم و هر