
در محضر امام حسن مجتبی (ع) ـ بخش چهارم
ادب امام حسن مجتبی علیهالسلام در مقابل امیرالمؤمنین علیهالسلام امام حسن علیهالسلام با وجود آن که در دوره حکومت امیرالمؤمنین علیهالسلام بیش از 30 سال سن داشتند؛ اما به دلیل ادب در مقابل پدر بزرگوارشان، هیچگاه سخنرانی نمیکردند. همین ادب را امیرالمؤمنین در زمان پیامبر صلیاللهعلیهوآله بجا میآوردند. به

در محضر امام حسن مجتبی (ع) ـ بخش سوم
عتاب اولیاءالهی نشانه چیست؟ سلیمان بن صرد خزاعی کسی است که در زمان امیرالمؤمنین علیهالسلام، نزد ایشان بسیار موجّه بود. ولی در جنگ جمل نسبت به اقدام حضرت به تردید افتاد و در جنگ شرکت نکرد. پس از جنگ خدمت حضرت رسید، امیرالمؤمنین علیهالسلام شروع به عتاب و خطاب

در محضر امام حسن مجتبی (ع) ـ بخش دوم
مقدمه آشنایی با زندگی و سیره امام حسن مجتبی علیهالسلام، به طور حتم تأثیرگذار بر زندگی روزمره ما بوده و راهکار بهتر زندگی کردن را به ما میآموزد. از خدای سبحان درخواست میکنیم که به واسطه معرفت حضرت، به کمال نهایی که برای هر انسانی در نظر گرفته شده،
ادامه حدیث 17: توبه و ارکان آن
همّت و اراده قوی، لازمه توبه علت اینکه حضرت امام (ره) توبه را امری سخت جلوه میدهند این است که توبه تنها بیان یک لفظ «استغفر الله» نیست تا امری سهل و راحت باشد، بلکه قیام به امر توبه زحمت دارد و عزم جزم میطلبد. یعنی باید فرد با
ادامه حدیث 17: توبه و ارکان آن
همّت و اراده قوی، لازمه توبه علت اینکه حضرت امام (ره) توبه را امری سخت جلوه میدهند این است که توبه تنها بیان یک لفظ «استغفر الله» نیست تا امری سهل و راحت باشد، بلکه قیام به امر توبه زحمت دارد و عزم جزم میطلبد. یعنی باید فرد با
حدیث 17: توبه و ویژگی های آن
امام صادق (ع) میفرمایند: «إِذَا تَابَ الْعَبْدُ تَوْبَةً نَصُوحاً لِوَجْهِ اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَى یسْتُرُ عَلَیهِ فِی الدُّنْیا وَ الْآخِرَةِ فَقُلْتُ فَکیفَ یسْتُرُ اللَّهُ عَلَیهِ قَالَ ینْسِی مَلَائِکتَهُ مَا کتَبَا عَلَیهِ مِنَ الذُّنُوبِ ثُمَّ یوحِی اللَّهُ إِلَى جَوَارِحِهِ اکتُمِی عَلَیهِ ذُنُوبَهُ وَ یوحِی إِلَى بِقَاعِ الْأَرْضِ اکتُمِی مَا کانَ یعْمَلُ
حدیث 17: توبه و ویژگی های آن
امام صادق (ع) میفرمایند: «إِذَا تَابَ الْعَبْدُ تَوْبَةً نَصُوحاً لِوَجْهِ اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَى یسْتُرُ عَلَیهِ فِی الدُّنْیا وَ الْآخِرَةِ فَقُلْتُ فَکیفَ یسْتُرُ اللَّهُ عَلَیهِ قَالَ ینْسِی مَلَائِکتَهُ مَا کتَبَا عَلَیهِ مِنَ الذُّنُوبِ ثُمَّ یوحِی اللَّهُ إِلَى جَوَارِحِهِ اکتُمِی عَلَیهِ ذُنُوبَهُ وَ یوحِی إِلَى بِقَاعِ الْأَرْضِ اکتُمِی مَا کانَ یعْمَلُ

در محضر امام حسن مجتبی (ع) ـ بخش اول
بررسی عقل از دیدگاه حضرت عقل چیست؟ «سَأَلَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع ابْنَهُ الْحَسَنَ بْنَ عَلِی فَقَالَ: «یا بُنَی مَا الْعَقْلُ؟» قَالَ: «حِفْظُ قَلْبِكَ مَا اسْتَوْدَعْتَهُ»…»[1] «روزی امیرالمؤمنین از فرزندشان امام حسن مجتبی علیهالسلام سؤال میکنند: «فرزندم! عقل چیست؟» ایشان پاسخ میدهند: «عقل یعنی قلب خود را نسبت به
خانواده در قرآن ـ بخش نهم
خانوادههای همگون و ناهمگون هنگامی که در محضر قرآن قرار میگیریم، ملاحظه میکنیم که گاهی خانوادههایی که معرفی میشوند، بسیار با هم هماهنگ و همگون هستند. برای مثال در خانوادهٔ حضرت موسیٰ علیهالسلام؛ مادر، خواهر، برادر، همسر و پدر همسر این پیامبر، مجموعهای موافق و همگون با یکدیگر هستند.
خانواده در قرآن ـ بخش هشتم
نقص فرزندان را به والدین نسبت ندهیم حضرت آدم و حوا علیهالسلام، دو وجود هماهنگ و همراه هستند؛ زیرا در قرآن میبینیم که هر دو نفر همراه با هم استغفار و سپس توبه میکنند و در نهایت هر دو با هم فرود میآیند. از این دو نفر، دو فرزند
خانواده در قرآن ـ بخش هفتم
مقدمه در قرآن گاه کلیاتی دربارۀ خانواده مطرح است، گاهی هم مصادیقی از خانوادههای موفق و ناموفق ارائه میشود. خانواده در ابتدا با زوج و زوجه معرفی میشود، بعضی اوقات این دو نفر مقام پدر و مادر را هم کسب میکنند و فرزندان هم در کنار آنان دیده میشوند.
خانواده در قرآن ـ بخش ششم
اهمیت اولویتبندی در خانواده یکی از اموری که در خانواده از اهمیت بسزایی برخوردار است، اولویتبندی در انجام وظایف است. حتی در بحث احترام نیز این اولویت مطرح میشود. «وَ قَضَىٰ رَبُّكَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِيَّاهُ وَ بِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا إِمَّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ أَحَدُهُمَا أَوْ كِلَاهُمَا فَلَا تَقُلْ لَهُمَا
خانواده در قرآن ـ بخش پنجم
بارش رحمت الهی، پس از ناامیدی «وَ هُوَ الَّذِي يُنَزِّلُ الْغَيْثَ مِنْ بَعْدِ مَا قَنَطُوا وَ يَنْشُرُ رَحْمَتَهُ ۚ وَ هُوَ الْوَلِيُّ الْحَمِيدُ»[1] «و اوست که باران را پس از اینکه [مردم از آمدنش] نومید شدند، نازل میکند و رحمتش را میگستراند، و او سرپرست و یار [واقعی] و
خانواده در قرآن ـ بخش چهارم
گام اول، اصلاح خود «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لَايَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ إِلَى اللَّهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيعًا فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ»[1] «ای کسانی که ایمان آوردهاید! مراقب خود باشید! اگر شما هدایت یافتهاید، گمراهی کسانی که گمراه شدهاند، به شما زیانی نمیرساند. بازگشت همۀ شما به سوی
خانواده در قرآن ـ بخش سوم
از ماست که بر ماست «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قُوا أَنْفُسَكُمْ وَ أَهْلِيكُمْ نَارًا وَقُودُهَا النَّاسُ وَ الْحِجَارَةُ عَلَيْهَا مَلَائِكَةٌ غِلَاظٌ شِدَادٌ لَا يَعْصُونَ اللَّهَ مَا أَمَرَهُمْ وَ يَفْعَلُونَ مَا يُؤْمَرُونَ»[1] «اى كسانى كه ايمان آوردهايد! خود و خانواده خود را از آتشى كه هيزم آن مردمان (گنهكار) و
خانواده در قرآن ـ بخش دوم
ویژگیهای خانوادۀ اسلامی «وَالَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ أَزْوَاجِنَا وَ ذُرِّيَّاتِنَا قُرَّةَ أَعْيُنٍ وَ اجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِينَ إِمَامًا»[1] «و آنان که میگویند: پروردگارا! ما را از سوی همسران و فرزندانمان خوشدلی و خوشحالی بخش و ما را پیشوای پرهیزکاران قرار ده.» از این آیه میآموزیم که برای خانواده دعا

خانواده در قرآن ـ بخش اول
مودت و رحمت، اساس خانواده یکی از مقدسترین نهادها، خانواده است. این بنیان قداست زیادی دارد؛ به همین دلیل خدای سبحان، بانی آن است و همۀ این بنا را هم بر اساس مودّت و رحمت پایه گذاری کرده است. « وَ مِنْ آيَاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْوَاجًا

در محضر امام رضا (ع) ـ بخش پنجاه و چهارم
معنای کلمه عامه امام رضا علیهالسلام در ارتباط با عوام مردم میفرمایند: «الْعَامَّةُ اسْمٌ مُشْتَقٌ مِنَ الْعَمَى…» «عامه اسمی است که از کلمه عمی:نابینایی مشتق گردیده» امام رضا علیهالسلام، واژه عامه را مشتق از عمی به معنای نابینایی میدانند و به این معنا اشاره دارند که عموم جامعه،
ادامه حدیث 16: نتایج صبوری و بیصبری
نتایج صبر صبر نتایج بسیاری دارد که یکی از آنها ریاضت و تربیّت نفس است. به این معنا که اگر انسان مدّتی نفسش را عادت دهد که در همه احوال یعنی در هنگام مصیبت، انجام طاعت، ترک معصیت و لذّات نفسانی و… صبر پیشه کند و این احوال را
ادامه حدیث 16: نتایج صبوری و بیصبری
نتایج صبر صبر نتایج بسیاری دارد که یکی از آنها ریاضت و تربیّت نفس است. به این معنا که اگر انسان مدّتی نفسش را عادت دهد که در همه احوال یعنی در هنگام مصیبت، انجام طاعت، ترک معصیت و لذّات نفسانی و… صبر پیشه کند و این احوال را

در محضر امام رضا (ع) ـ بخش پنجاه و سوم
واکنش امام رضا علیهالسلام در برابر فخرفروشی بستگان حسن بن موسی الوشاء بغدادی نقل میکند: «در خراسان، روزی در مجلسی همراه علی بن موسی الرضا بودم. زید بن موسی[1](برادر امام رضا علیهالسلام نیز در آن مجلس حضور داشته و به جمع حاضر فخرفروشی مینمود و میگفت: «ما (سادات) چنین